Informator o Medjugorje w opracowaniu autorskim organizatora,
tekst Paweł Frankowski, zdjęcia Agnieszka Frankowska.
 
 
Wjeżdżając do centrum Medjugorje (Međugorje), pielgrzym mijając wzrokiem niską zabudowę licznych pensjonatów, dosyć nieoczekiwanie przed łukiem drogi, dostrzega świątynię z dwoma wieżami. W okolicach placu kościelnego, wyznaczonego równo przystrzyżonym żywopłotem, znajduje się parking dla autokarów i samochodów osobowych z węzłem sanitarnym. Medjugorje, przez ostatnie trzydzieści lat, przemieniło się z małej i nieoznakowanej na trasie wioski do reprezentatywnego miasteczka w Bośni i Hercegowinie z dobrze rozwiniętą bazą noclegową i sklepami. Jeszcze niedawno wypasano tu owce, uprawiano tytoń a rytm życia wyznaczały pory roku. Obecnie na każdym kroku słychać niemal wszystkie języki świata, pola uprawne stały się w większości działkami budowlanymi, nie uprawia się już tytoniu tylko warzywa i winorośl.
 
 
Z pracy w Niemczech powrócili Chorwaci, którzy inwestują tu na ojcowiźnie zarobione pieniądze i służą pielgrzymom i turystom. Na pierwszy rzut oka komercja może przysłaniać nieco obraz tej oazy modlitwy i pojednania z Bogiem, ale po kilku dniach pobytu i otwarcia serca na łaskę Maryi odczuwamy radość, że zdecydowaliśmy się na pielgrzymowanie do Medjugorje nazywanego konfesjonałem świata i oazą pokoju.
 
Papież Jan Paweł II określił Medjugorje jako nowe duchowe centrum świata. W spotkaniach z widzącymi papież podkreślał "Strzeżcie Medjugorje, chrońcie je, Medjugorje jest nadzieją dla całego świata". Spowiednik Jego Świątobliwości, kapłan i profesor zajmujący się fenomenem duchowym Medjugorje zauważa, że w tym miejscu poprzez Matkę Bożą działa Bóg. Kieruje się przy tym kryterium podanym przez Jezusa: Drzewo poznaje się po owocach, a owocami są przeżyte spotkania z Bogiem, Jezusem Eucharystycznym, z Matką Bożą. Wszyscy wracają przynagleni pragnieniem ponownego powrotu i z postanowieniem, by postępując zgodnie z orędziami Matki Bożej, budować lepszy świat oparty na zasadach Ewangelii.
 
Organizując pielgrzymki do Medjugorje, często pytamy w autokarze ile z osób jedzie tam po raz pierwszy? Serce raduje się kiedy słyszymy, że pątnicy powracają nieustannie do Matki Bożej, a pierwsze wyjazdy zaznaczają się już w mniejszości. Cieszy także udział młodzieży, która zdarza się, że chcąc poznać dziewiczą Hercegowinę i przeżyć przygodę, powraca do domu z czymś najważniejszym: z pokojem w sercu. Liczne świadectwa wysłuchane w czasie jazdy i otrzymane łaski zachęcają nas - organizatorów, by walczyć niekiedy z przeciwnościami i trwać w dziele medjugorskiej misji.
 
Podkreślamy także, że nie wyprzedzamy stanowiska Kościoła, akceptując jego postanowienia dotyczące ostatecznej decyzji co do wiarygodności Objawień.

*kościół świętego Jakuba w Medjugorje
 
Matka Boża Królowa Pokoju ustanawiając rocznicę Objawień na 25 czerwca, w każdym z Orędzi mówi widzącym: Jestem z wami i kocham was niezmierną miłością. Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie. Często zastanawiamy się dlaczego Matka Boża przychodzi tak długo? Odpowiedź Maryi jest pełna miłości, że jest z nami dlatego, że Bóg jej na to pozwolił i pozostanie dopóki On będzie tego chciał.
 
Do Medjugorje naliczniejsza grupa jedzie z potrzeby serca, modlitwy; kolejna - z ciekawości. Są też tacy, którzy koncentrują swoją uwagę na znakach, widzących i na atrakcjach turystycznych. Program przygotowany przez Biuro Pielgrzyma w oparciu o doświadczenie i udział w rekolekcjach dla organizatorów prowadzony przez miejscowych ojców Franciszkanów, służyć ma każdemu uczestnikowi w przeżywaniu duchowym miejsca i poznawaniu Orędzi Maryi oraz przybliżyć piękno hercegowińskiej rzeczywistości. Trafne jest spostrzeżenie, że Medjugorje się nie zwiedza tylko Medjugorje się przeżywa. Nasz ramowy program nigdy nie wygra z programem Matki Bożej, która zawsze przygotowuje coś od serca dla każdego z nas. To także uczy nas pokory, że mamy otworzyć swoje serca i dać się prowadzić Maryi.
 
 
W drodze do Medjugorje, czas w autokarze poświęcamy na modlitwę, w przybliżaniu pielgrzymom miejsca Objawień, Orędzi Królowej Pokoju. Oglądamy filmy religijne również naszego autorstwa. Dla każdego uczestnika staramy się opracować pakiet pielgrzyma. Wiele osób korzysta także z naszego śpiewnika, co bardzo nas zawsze cieszy. Wśród znanych i wesołych pieśni są też dwie w języku chorwackim niezwykle popularne w Medjugorje. Warto już teraz dobrze wczytać się w tekst, by w autokarze po zapoznaniu się z melodią, od razu włączyć się do wspólnego śpiewania smiley
 
Gospa Majka Moja
Gospa Majka moja Kraljice mira (razy 2)
Gospa Majka moja, Gospa Majka moja ti (razy 2)
 
Maryja, matką moją, Panią pokoju
Maryja, matką moją, jest
 
Zdravo Kraljice Mira
Zdravo Kraljice Mira, zdravo majko ljubavi (razy 2)
Zdravo (razy 3) Marijo! (razy 2)
 
Witaj Królowo Pokoju, witaj matko miłości
Witaj Maryjo!
 
Podoba nam się słodkie świadectwo dziecka widzącej Mirjany, kiedy po spotkaniu z grupą włoską, nagle wszyscy tam obecni zaczęli obejmować widzącą, całować ją, uwielbiać. W domu dziewczynka stwierdziła, ku zaskoczeniu mamy Mirjany, że ci co byli na spotkaniu tak naprawdę niczego z niego nie zrozumieli, gdyż całowali ciebie, a przecież to nie ty jesteś ważna tylko Matka Boża.
 
Porównując objawienia w Medjugorje z tymi znanymi na świecie znajdujemy w nich podobieństwa ale i różnice; chociażby liczba widzących, ilości Orędzi, objawień i czasie ich trwania. Jak zatem rozumieć słowa Maryi, że są to ostatnie takie objawienia na ziemi? Matka Boża powiedziała widzącej Mirjanie, że po raz ostatni jest na ziemi w taki sposób, z taką liczbą widzących przez tak wiele lat. Nie znaczy to, że Matka Boża już nigdy się nie objawi. Warto zauważyć, iż widzenia nie są związane z miejscem ale z widzącymi. Oznacza to, że jeżeli widzący jest na spotkaniu we Włoszech, to tam ma objawienie.
 
Mirjana dodaje a my zawsze powtarzamy pielgrzymom jej słowa: Nie wierzcie tym, którzy nas straszą Objawieniami i tajemnicami mającymi się wypełnić, gdyż wiara oparta na strachu nie jest prawdziwą wiarą, bo gdy minie strach, to kończy się i wiara. Wierzcie tym, którzy mówią nam o miłości, gdyż tylko wiara, wypływająca z miłości jest prawdziwą wiarą. Maryja obiecała, to, co zaczęłam w Fatimie zakończę w Medjugorje, moje serce zwycięży.
 
POCZĄTKI PARAFII
 
Pod koniec XIXw. na terenie Hercegowiny franciszkanie założyli w Mostarze prowincję pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W tym czasie w 1892r. powstała parafia w Medjugorje pw. Świętego Jakuba Starszego Apostoła, do której  należały także cztery sąsiadujące wsie Bijakovici, Miletina, Vionica i Surmanci.
 
Franciszkanie administrujący terenem parafii postanowili wznieść tu kościół, którego konsekracja odbyła się w 1897r. Z uwagi na bezpieczeństwo, zagrożone osuwaniem się terenu, budynek grożący zawaleniem po 30 latach zamknięto. W tych warunkach nabożeństwa odprawiano latem na placu kościelnym, a zimą w oddzielnym budynku plebanii, który zachował się do dnia dzisiejszego. Teraz po latach można powiedzieć, że nabożeństwa w czasie letnim na otwartym powietrzu były niewypowiedzianym proroctwem, bowiem tak dzieje się obecnie, zwłaszcza w czasie Festiwalu Młodzieży, kiedy to 100 tysięcy pielgrzymów gromadzi się wokół ołtarza polowego.
 
*fundamenty pierwszego kościoła w Medjugorje
 
Po kilku latach braku świątyni rozpoczęto prace nad nową budowlą. Antyklerykalna rzeczywistość polityczna i problemy finansowe dopiero po ponad 30-tu latach umożliwiły realizację pragnień mieszkańców. Zaangażowanie parafian w pracach postępowało szybciej niż pierwotnie planowano. Konsekracji świątyni dokonano 19 stycznia 1969r. Oglądając archiwalne fotografie, dziwić może fakt, że tak okazałą świątynię wzniesiono na takim pustkowiu. Po latach okazało się jednak, że budowla jest za mała dla wiernych i trzeba było zaadoptować plac za kościołem na przestrzeń ołtarza polowego.
 
PLAC KOŚCIELNY
 
Wchodząc na plac kościelny, od drogi głównej, po jego prawej stronie ujrzymy ustawioną w 1987r. kamienną białą figurę Matki Bożej Królowej Pokoju. Identyczna rzeźba znajduje się na Podbrdo w miejscu Objawień. Dzieło wykonał włoski artysta Dino Felicie. Rzeźba powstała na podstawie opisu wyglądu Maryi przez widzących jako wotum dziękczynne szwajcarskiej rodziny. W miejscu tym często spotykamy pielgrzymów pozujących do zdjęcia. W skrzydłach placu znajdują się ujęcia wody pitnej. Z lewej strony ujęcie usytuowane jest pomiędzy drzewami, dającymi upragniony cień w upalne dni. Plac po zachodzie słońca jest dobrze oświetlony.
 
 
KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEGO JAKUBA APOSTOŁA
 
Kościół świętego Jakuba z typową w regionie dwuwieżową fasadą ma ciepły jasnożółty kolor elewacji. Osadzone na planie kwadratu wieże ze znajdującymi się na ich szczycie dzwonami, krzyżami i zegarami, stanowią zintegrowaną jego część. Wieże z prostokątnymi i niedużymi oknami zamknięte są dla zwiedzających. Pomiędzy wieżami przebiega wyraźna linia sklepienia świątyni pokrytej miedzią. Do frontowych identycznych potrójnych drewnianych drzwi wejściowych, nad którymi znajdują się duże okna zakończone łukami, prowadzą niskie i szerokie schody. Nad drzwiami środkowymi w tympanonie ujrzymy płaskorzeźbę świętego Jakuba, patrona pielgrzymów, trzymającego w prawej dłoni księgę, a lewą unoszącą ku górze. Kościół posiada czworo drzwi bocznych i dodatkowe drzwi bezpośrednio wychodzące z zakrystii na ołtarz polowy.
 
*wnętrze kościoła świętego Jakuba
 
WNĘTRZE KOŚCIOŁA ŚWIĘTEGO JAKUBA
 
Pielgrzymi wchodząc do świątyni w pierwszej chwili zderzają się z ascetycznym charakterem jej wnętrza. Prostota i lekkość wyrażająca się w jasnych ścianach i kamiennej posadzce, w okiennych witrażach i subtelnym oświetleniem sprzyja modlitewnemu skupieniu.
 
Kościół jest trzynawowy. W nawie głównej wyznaczonej rzędami ławek, w lekko wydłużonym prezbiterium (wyodrębniającym się z bryły budynku) znajduje się na podwyższeniu ołtarz. W głębi ołtarza, w jego centralnej części, umieszczono tabernakulum, po prawej stronie którego widoczna jest figura świętego Jakuba Apostoła. Atrybuty świętego, takie jak bukłak, laska, płaszcz, księga i muszla, przypominają że Apostoł jest patronem pielgrzymów. Wzdłuż ściany absydy są miejsca dla celebransów i służby liturgicznej. W sklepieniu nawy głównej znajdują się okna pokryte witrażami, które zaprojektował chorwacki artysta Branimir Dorotić.
 
W końcu prawej nawy bocznej umieszczono figurę Matki Bożej z Lourdes, z koroną z gwiazd dwunastu, okrytą białym płaszczem, w dłoniach trzymającą różaniec. W pobliżu możemy dostrzec figurę powszechnie czczonego w Hercegowinie świętego Antoniego trzymającego w dłoniach Dzieciątko Jezus. Z kolei w końcu lewej nawy bocznej spotykają się osoby ubogacające liturgię muzyką i śpiewem, a niekiedy także parafianie. Schola gromadzi się na chórze nad przedsionkiem kościoła.
 
W przedsionku kościoła jest kropielnica ze święconą wodą i półki z prasą katolicką, m.in. „Glasnik Mira”, którego polska wersja „Głos Pokoju” ukazuje się od 2014r. Sklepienia naw bocznych, w których usytuowano konfesjonały, są niższe w stosunku do nawy głównej i pozbawione okien. Na ścianach w nawach zawieszono płaskorzeźby z drewna przedstawiające stacje Drogi Krzyżowej włoskiego artysty Reppina Sacchiego.
 
Warto podnieść oczy w górę ku witrażom, by przyjrzeć się im starannie. Patrząc od drzwi frontowych w kierunku ołtarza, w czternaście okien z prawej strony, zobaczymy sceny z życia Maryi oparte na Ewangelii. Z kolei w oknach po lewej stronie, rolę Maryi w kościele z uwzględnieniem Objawień w Medjugorje. Rozważając tajemnice różańca świętego mamy wyobrażenie życia Matki Bożej, tak więc odczytanie scen z tych witraży nie powinno przysporzyć nam trudności, jednak witraże z lewej strony wymagają ogólnej prezentacji.
 
Założenie artystyczne jest przemyślane i prowadzi pielgrzyma poprzez życie Matki Jezusa w Jej matczyną szkołę miłości i Orędzia. W pierwszym witrażu otwarta księga i łany zboża to wyraźne matczyne zaproszenie do czytania żywego Słowa Bożego, które jest naszym pokarmem i odpowiedzią na wszystkie nasze pytania. W drugim witrażu dostrzegamy różaniec, do którego codziennego odmawiania zachęca nas Maryja, a który jest potężną bronią w walce przeciw szatanowi. W kolejnym widnieje napis „mir”; Matka Boża przychodzi do nas jako Królowa Pokoju i prosi nas o modlitwę w Jej intencjach i w intencjach pokoju w naszych sercach.
 
Kolejne witraże ilustrują scenę modlącej się rodziny zgromadzonej wokół stołu; Maryja wyróżnia życie rodzinne i mówi w Orędziach „nie bójcie się mieć dzieci, zawierzcie je Mojemu Niepokalanemu Sercu”. Dalej oglądamy witraż z szóstką widzących: Ivanką, Mariją, Mirjaną, Vicką, Ivanem i Jakovem; postać kapłana, w następnym witrażu, odpuszczającego w imię Jezusa Chrystusa nasze grzechy, to prośba Maryi o comiesięczną spowiedź. Dalsze witraże przedstawiają Jezusa Eucharystycznego i kielich na ołtarzu oraz motyw nawiązujący do przyjmowania Ciała Chrystusa w Komunii Świętej, poprzez nasz świadomy udział w Mszy świętej, najmilszej Bogu i Maryi modlitwie.
 
Po przyjeździe do sanktuarium maryjnego nawiedźmy kościół i w czasie modlitwy otwórzmy serce na Boga, na sakrament pojednania, uczyńmy znak krzyża i z Chrystusem Ukrzyżowanym rozpocznijmy nasze pielgrzymowanie na Górę Krzyża i Górę Objawień. Wieczorem uczestniczmy w codziennym wieczornym programie modlitewnym z udziałem w Mszy świętej, tłumaczonej symultanicznie na języki narodowe.
 
O PATRONIE ŚWIĘTYM JAKUBIE
 
Święty Jakub  był jednym z Dwunastu Apostołów Jezusa, zwany Starszym lub Większym, gdyż jako pierwszy spośród dwóch uczniów o tym imieniu, przystąpił do grona Nauczyciela. Imię Jakub pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza „niech Bóg strzeże, niech Bóg broni”. Rodzicami jego byli Zebedeusz i Salome – spokrewniona z Maryją, matką Jezusa, a starszym bratem Jan Ewangelista.
 
Jezus powołał Jakuba, po pierwszym cudownym połowie ryb w Jeziorze Tybieradzkim. Postać Apostoła jest wspomniana bezpośrednio w trzech epizodach Ewangelii przez wskrzeszenie córki Jaira, Przemienieniu na górze Tabor oraz modlitwie Jezusa w ogrodzie Getsemani (Ogrójcu).
 
Jakub ścięty mieczem, wskutek prześladowań chrześcijan, jest pierwszym męczennikiem wśród Apostołów. Świętego kościół czci uroczyście 25 lipca. Relikwie męczennika znajdują się w katedrze Santiago de Compostela w Hiszpanii. W tradycji święty Jakub jest patronem pielgrzymów, a także sierot, farmaceutów, kuśnierzy oraz instytucji szpitali, hospicjów i zakonów rycerskich.
 
W ikonografii przedstawia się Apostoła jako sędziwego starca z brodą odzianego w długą szatę, z księgą lub zwojem w dłoni. Na przestrzeni wieków popularne stały się przedstawienia Świętego z bukłakiem, laską, kapeluszem i płaszczem; niekiedy u jego stóp dostrzegamy muszlę – symbol pielgrzyma. W tradycji staropolskiej utrwaliło się przysłowie na postać świętego i związany z nim dzień 25 lipca „święty Jakub z pogodą się nosi, ale nieraz ulewą wody rzek podnosi”.
 
KONFESJONAŁY I FIGURA ŚWIĘTEGO LEOPOLDA
 
Po obu stronach kościoła wybudowane zostały konfesjonały, w części lewej – starszej (odrestaurowanej w 2001r.) i prawej w 2012r. Spowiadać można się w nich na siedząco lub klęcząc. Kabiny są klimatyzowane. Zielona lampka sygnalizuje, że wewnątrz jest oczekujący kapłan. Przed drzwiami znajdują się tabliczki informujące o języku spowiednika. W okolicy starszej części konfesjonałów ustawiono na cokole figurę świętego Leopolda (1866-1942), patrona penitentów i spowiedników. Wydaje się, że figura jest zbyt niska. Czytając biografię świętego dowiadujemy się jednak, że miał on zaledwie 135 centymetrów wzrostu.
*Św. Leopold Mandić (1866-1942). Patron Dobrej Spowiedzi
 
Niedomagania fizyczne w niczym nie umniejszały jego wybitnych walorów duchowych. Wyróżniał się głębią życia wewnętrznego i przeżyć religijnych, odznaczał się wielką miłością do Eucharystii i Matki Bożej. Posiadał charyzmat czytania w sumieniach tych, którzy przychodzili do niego po radę i pojednanie z Bogiem. Rzeźbę z brązu stworzył Carmelo Puzzolo. Zakonnik z brodą ma na sobie habit i stułę, a w dłoniach trzyma on różaniec. Praktykuje się wśród pielgrzymów, że przed pojednaniem z Bogiem, modlą się oni przed figurą Leopolda prosząc o dobrą spowiedź i spowiednika.
 
KAPLICA ADORACJI
 
Od figury Leopolda, postawionej tu w 1998r., wąską ścieżką schodzimy wprost do drzwi Kaplicy Adoracji. W centralnej części ascetycznej kaplicy wybudowanej w 1991r., znajduje się ołtarz z krzyżem i tabernakulum. Po jego prawej stronie ustawiono rzeźby przedstawiające Świętą Rodzinę. Na ścianach kaplicy w 2000r. zawieszono płaskorzeźby z wizerunkami pięciu męczenników franciszkańskich, którzy w czasie drugiej wojny światowej oddali swoje życie za wiarę. Do południa każdego dnia sprawowane są tu msze święte w różnych językach, także w języku polskim.
 
 
ADORACJA JEZUSA EUCHARYSTYCZNEGO
 
Niepowtarzalnym przeżyciem i niezwykle istotnym doświadczeniem duchowym w Medjugorje jest Adoracja Jezusa Eucharystycznego. Pielgrzymi zgodnie mówią o Niej jako o dotknięciu nieba. Godzinne uwielbienie Chrystusa mija jakby trwało dosłownie chwilę. Msza święta i Adoracja Chrystusa stanowią centrum wydarzeń medjugorskich i cały pobyt pielgrzyma w tej oazie modlitwy i pokoju winien być podporządkowany właśnie udziałem w codziennym wieczornym programie modlitewnym z udziałem w Eucharystii i Adoracją Jezusa.
 
Matka Boża w Orędziu z 15 marca 1984r. powiedziała „I dzisiaj jestem wam, drogie dzieci, w sposób szczególny wdzięczna, że tu jesteście. Czcijcie bezustannie Najświętszy Sakrament Ołtarza. Ja jestem zawsze obecna, kiedy wierzący oddają Mu cześć. Wtedy otrzymują łaski wyjątkowe”.
 
W innym Orędziu Maryja mówi o łaskach płynących z uczestnictwa w Mszy świętej „jeżeli mielibyście wybrać pomiędzy spotkaniem ze Mną a udziałem w Mszy świętej, to zawsze wybierajcie Eucharystię. Niech Msza święta będzie dla was życiem. Msza święta jest najwyższą formą modlitwy”.
 
Jeżeli poświęcimy czas Bogu, Bóg poświęci czas nam i wiele problemów zniknie. Nie będziemy przychodzić przed Najświętszy Sakrament i prosić o łaski, ale łaski wejdą w nas. Jeżeli ograniczymy modlitwę do minimum, minimum otrzymamy; będzie nam odmierzone według naszej miary.
 
W zależności od dnia tygodnia, po międzynarodowej wieczornej Mszy świętej (tłumaczenie symultaniczne na języki narodowe), odmówieniu różańca i Koronki Pokoju, jest czas na Adorację Jezusa Eucharystycznego. W okresie letnim od 1 maja do niedzieli po 8 września uwielbiamy Najświętszy Sakrament we wtorki w godzinach 22-23, czwartki 20-21, sobota 22-23, w piątek jest Adoracja Krzyża 20-21. W okresie zimowym Adoracja rozpoczyna się o godzinę wcześniej.
 
 
W czasie spotkania z Jezusem Eucharystycznym możemy rozważać modlitwę adoracyjną Sługi Bożego ojca Slavka Barbaricia, o którym, po jego śmierci, Królowa Pokoju w Orędziu powiedziała „Raduję się z wami i pragnę wam powiedzieć, że wasz brat Slavko narodził się w niebie i oręduje za wami”. Módlmy się w ciszy, tak jak uczył ojciec Slavko, powoli i w skupieniu, wypowiadając z sercem każde słowo:
 
Najświętsza Maryjo Panno, nikt nie był tak blisko Jezusa jak Ty.
Nikt nie jest godzien być tak blisko Niego jak Ty.
Proszę Cię, pomóż mi patrzeć na Jezusa Twoimi oczyma,
adorować Go Twoim sercem.
 
Jezu, nie chcę jedynie mówić, ale chcę Ciebie słuchać.
Nie chcę jedynie na Ciebie patrzeć, ale chcę byś i Ty patrzył na mnie,
bym przestał się przed Tobą ukrywać.
Chcę Cię uwielbić i w pełni zawierzyć się Tobie.
 
Panie, nie jestem godzien być obok Ciebie, który jesteś Bogiem.
Jesteś Bogiem, większym od mojej godności
i większym od wszystkiego tego, co mnie od Ciebie oddala.
 
Dziękuję Ci, Jezu, bo na mnie patrzysz jak na umiłowaną osobę,
która potrzebuje Boga. Dziękuję Panie Jezu,
bo po tej adoracji pójdziesz ze mną,
będziesz śledził każdy mój ruch, moje słowa, moje oczy, całe moje życie.
 
 
HISTORYCZNY BUDYNEK PLEBANII I CENTRUM INFORMACYJNE MIR
 
Na wschód od kaplicy prowadzi chodnik do budynku klasztornego franciszkanów wzniesiony w 1892r. i odnowiony w 1990r. Na parterze znajduje się sklep z dewocjonaliami a obok niego Biuro Informacji należące do Centrum MIR. Na elewacji zewnętrznej, na rogu budynku, umieszczono ekran wyświetlający ostatnie Orędzia w kilku językach, w tym w języku polskim i angielskim. W Centrum powstaje biblioteka i archiwum dokumentujące wydarzenia parafii (zdjęcia, filmy, artykuły prasowe, książki) i potwierdzone medycznie uzdrowienia. W 2013r. przekazaliśmy do archiwum autorski film „Medjugorje. Parafia Królowej Pokoju i Pojednania” zrealizowany w czasie Festiwalu Młodzieży w 2012r. W perspektywie biblioteka ma być ogólnodostępna.
 
DUSZPASTERSTWO PARAFII W MEDJUGORJE.
Proboszcz ojciec Marinko Šakota
 
O. Marinko Šakota urodził się w Čitluku w 1968 r., gdzie ukończył szkołę podstawową i pierwszą klasę szkoły średniej. Po wybraniu powołania franciszkańskiego, rozpoczął nauki w seminarium duchownym w miejscowości Visoko. Naukę kontynuował w Dubrowniku, gdzie zdał maturę. Habit franciszkański przywdział 15 lipca 1987r. w Humcu, w którym odbył roczny nowicjat. Studia filozoficzne i teologiczne rozpoczął w Sarajewie na uczelni Teologii Franciszkańskiej (1989-1990), kontynuował je w Zagrzebiu w Wyższej Szkole Jezuitów (1990-1992), dyplom zaś uzyskał w 1995r. w Fuldzie w Niemczech. Śluby wieczyste złożył w 1993r. w miejscowości Široki Brijeg. Święcenia diakonatu otrzymał w Zagrzebiu w lutym 1996r., a kapłańskie w lipcu 1996r. w Frohnleiten.
 
Służbę rozpoczął od rocznego pobytu w klasztorze franciszkańskim w Innsbrucku, następnie był pomocnikiem duchowym w Frohnleiten oraz kapelanem w Augsburgu. Przez trzy lata posługiwał jako kapelan w Mostarze, a przez siedem lat był proboszczem w parafii w Gradnici. Od września 2010r. pełnił funkcję kapelana, a od listopada 2012r. proboszcza parafii w Medjugorje.
 
W parafii medjugorskiej w 2014r. posługę sprawowali: o.Viktor Kosir (1938-), o.Karlo Lovrić (1941-), o.Ivan Dugandzić (1943-), o.Dragan Ruzić (1962-), o.Ivan Landeka-młodszy (1981-), o.Stanko Cosić (1984-) i brat zakonny Josip Marija Katalinić (1952-). W parafii działają Siostry Franciszkanki Szkolne, aktualnie siedem sióstr, które troszczą się o zakrystię, wykonują obowiązki domowe i odpowiedzialne są za śpiew w czasie nabożeństw.
 
DREWNIANY KRZYŻ I ŚWIECE WOTYWNE
 
Po prawej stronie kościoła, w pobliżu konfesjonałów, znajduje się od 2000r. miejsce przeznaczone do modlitwy w ciszy. Za bujnym żywopłotem, z delikatnie szumiącym źródełkiem, umieszczono tu krzyż z figurą Jezusa Chrystusa. W tym miejscu pielgrzymi mogą zapalić świece wotywne. Ważne jest, by nie palić świec na Górze Objawień i Kriżevac oraz przy figurze Maryi na placu kościelnym.
 
W pobliżu drewnianego krzyża wyznaczono przestrzeń z myślą o potrzebach pielgrzyma, który przyjeżdża tu - czasami zaledwie na kilka godzin. Pod zadaszeniem z rzędami ławek, można posilić się i skorzystać z węzła sanitarnego. Pamiętajmy o zachowaniu czystości, zwłaszcza w miejscach uświęconych, a bywa z tym niestety różnie. Potwierdzeniem tego jest historia, kiedy to ojciec Slavko, niemal codziennie wędrujący na Kriżevac, schodził z góry z workiem wypełnionym śmieciami pozostawionymi tam przez pątników.
 
Wychodząc od drewnianego krzyża i podążając ścieżką tajemnic różańcowych światła, zamkniętych w formie zadaszonych przydrożnych kapliczek, zlokalizowanych w pobliżu figury Zmartwychwstałego Chrystusa, dojdziemy aleją do cmentarza Kovacica. Wśród grobów franciszkańskich bez trudu odnajdziemy pochowanego tu ojca Slavka Barbaricia, który zmarł w opinii świętości w 2000r., przy którym codziennie pielgrzymi, jak i jego wychowankowie z Matczynej Wioski i wspólnot zapalą znicze.
 
FIGURA ZMARTWYCHWSTAŁEGO CHRYSTUSA
 
Od południowo-zachodniej strony kościoła, przy drodze prowadzącej do cmentarza i Kriżevac, w okresie Wielkanocy w 1998r. postawiono figurę Zmartwychwstałego Chrystusa. Jest to dzieło słoweńskiego rzeźbiarza Andreja Ajdica. Figura mierząca blisko 8 metrów wysokości wykonana została z brązu. Wokół figury w 2002r. ustawiono stacje Drogi Krzyżowej dla pielgrzymów, którzy nie mogą odprawić jej w drodze na Górę Krzyża Kriżevac. Plac wokół rzeźby otoczono dwoma poziomami ławek i żywopłotem.
 
Warto przyjrzeć się dziełu dokładnie; w pierwszym spojrzeniu ujrzymy postać Chrystusa z rozpostartymi ramionami przepasanego szatą. Drugą piękną częścią kompozycji jest krzyż leżący na ziemi, w którym został wyżłobiony ślad ciała Chrystusa. Artysta w swym dziele pragnął, niczym w ikonie, ukazać wykład teologii „Zmartwychwstałem i jestem wciąż z tobą, alleluja”.
 
Przy figurze gromadzą się nieustannie pielgrzymi, którzy po modlitwie ocierają chusteczką prawą nogę Chrystusa, na wysokości kolana, z którego wypływają kropelki wody, osocza. Już z daleka widać, że ta strona rzeźby jest wyraźnie jaśniejsza od całości formy w wyniku ocierania jej tysiącami rąk pątników.
 
Miejscowi franciszkanie nie badają wydarzenia, jednak wielu wiernych uznaje to zjawisko za nadprzyrodzone, uzdrawiające. Podpowiemy pielgrzymom, iż zauważyliśmy intensywnie wypływające osocze z figury Jezusa o 15 w godzinę Bożego Miłosierdzia.
 
 
WZGÓRZE OBJAWIEŃ. PODBRDO (CRNICA)
 
W Bijakovici, w okolicach Wspólnoty Błogosławieństw, widoczna jest już z dala wydeptana przez pątników ścieżka prowadząca ku wzniesieniu, gdzie w 1981r. Matka Boża ukazała się dzieciom. Kamienista i porośnięta krzewami cierniowymi ścieżka prowadzi do figury Maryi, dokładnie w miejsce gdzie po raz pierwszy Królowa Pokoju przywoływała do siebie widzących. Figurę wzniesiono w dwudziestą rocznicę Objawień w 2001r. Wcześniej w tym miejscu znajdował się krzyż. Podest, na którym stoi wizerunek Maryi wykonany został w kształcie gwiazdy. Niemal identyczna figura stoi na placu przed kościołem świętego Jakuba.
 
*Figura Królowej Pokoju na Górze Objawień
 
Figura Matki Bożej to wotum narodu koreańskiego za liczne łaski i nawrócenia. Pod rzeźbą zamieszczono tablicę z napisem „Ja Sam Kraljica Mira 25.VI.1981” (Jestem Królową Pokoju, 25 czerwca 1981). Zwyczajowo w miejscu Objawień pielgrzymi modlą się Koronką Pokoju oraz zawierzają się Maryi; zawierzyć się to znaczy świadomie przyjąć Maryję jako Matkę, przyjąć Jej orędzia i żyć według nich, oddać Jej swoje życie. Polecamy wiernym Koronkę i modlitwę ofiarowania podyktowaną przez Maryję, Jelenie Vasilij w Medjugorje.
 
 
Koronka Pokoju (Koronka Medjugorska, chorwacka)
odmawia się następująco:
W imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Wierzę w Boga Ojca … (jeden raz)
Ojcze Nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...(kolejno siedem razy)
Królowo Pokoju módl się za nami.
 
 
Ofiarowanie się Matce Bożej
O Matko moja, Matko dobroci, miłości i miłosierdzia, kocham Cię bezgranicznie i ofiaruję się Tobie. Przez Twoją dobroć i miłość, proszę, ratuj mnie. Pragnę być Twoim. Kocham Cię niezmiernie i proszę, byś mnie otaczała Twoją opieką. Całym sercem proszę Cię, Matko dobroci, obdarz mnie Twoją dobrocią, bym przez nią zasłużył na niebo.
Proszę Cię, przez Twoją bezgraniczną miłość, pomóż mi kochać każdego człowieka tak, jak Ty kochałaś Jezusa Chrystusa. Proszę Cię również o łaskę, bym mógł być zawsze wierny Tobie. Ofiaruję się Tobie cały i proszę, abyś była ze mną w każdej chwili, ponieważ jesteś pełna łaski. Pragnę o tym nigdy nie zapominać. Gdybym miał kiedykolwiek nieszczęście odwrócić się od Ciebie, proszę, skieruj mnie na powrót ku Tobie. Amen.
 
Do Serca Maryi
O, Przeczyste Serce Maryi dobroci pełne okaż nam swoją miłość. Niech płomień Twego Serca, o Maryjo, ogarnie wszystkich ludzi. Kochamy Cię bezgranicznie! Wlej w nasze serca prawdziwą miłość abyśmy za Tobą tęsknili. Kochamy Cię bezgranicznie. 0, Maryjo, cicha i pokornego serca wspomnij nas, gdy zgrzeszymy! Ty wiesz, że wszyscy jesteśmy grzeszni. Spraw, o Maryjo, abyśmy przez Twoje przeczyste, macierzyńskie Serce zostali uzdrowieni z każdej duchowej choroby. O, spraw byśmy zawsze mogli odczuwać dobroć Twojego macierzyńskiego Serca, byśmy przez płomień Twojego macierzyńskiego Serca nawracali się. Amen.
Matko moja, Matko dobroci, miłości i miłosierdzia, kocham Cię nieskończenie i ofiaruję się Tobie.
 
Koronka Pokoju, zwana przez pielgrzymów Koronką Medjugorską, to tradycyjna modlitwa chorwacka. W tym rodzaju modlitewnego zawierzenia dostrzega się Opatrzność Bożą i działanie Bożej łaski, kiedy to Zbawiciel od pokoleń przygotowuje lud do przyjęcia Swojej Matki - Królowej Pokoju i Pojednania. Znane są jeszcze dwie inne koronki odmawiane w Medjugorje: Koronka Pokoju do odmawiania na różańcu i Koronka Medjugorska do Ducha Świętego.
 
Od 2014r. między Wspólnotą Błogosławieństw a Błękitnym Krzyżem, w starym kamiennym domu powołano Wspólnotę Miłosierdzia. Byliśmy jednymi z pierwszych pielgrzymów, którzy mogli w tym miejscu pomodlić się. Mogliśmy także poczuć w jak trudnych warunkach i w biedzie jeszcze nie tak dawno żyli mieszkańcy wioski.
 
*kaplica Wspólnoty Miłosierdzia
 
Dróżka, z rozważaniami tajemnic różańcowych, jak i figura Maryi jest podświetlana nocą. Pięknym zwyczajem jest kiedy pielgrzymi udają się, po wieczornym programie modlitewnym, z potrzeby serca do Błękitnego Krzyża na wieczorne czuwanie z różańcem w ręku. Zgodnie z obietnicą Królowej Pokoju (trzecia tajemnica) na wzgórzu pojawi się niezniszczalny znak od Boga jako potwierdzenie prawdziwości Objawień. Widzący potwierdzają, że wiedzą jaki to znak, nie znają tylko czasu, kiedy będzie on ujawniony. Znak, jak tylko się pojawi, będzie także widoczny w internecie dzięki zamieszczonej kamerze na dachu jednego z budynków.
 
WZGÓRZE OBJAWIEŃ. ŚCIEŻKA Z ROZWAŻANIAMI RÓŻAŃCA ŚWIĘTEGO
 
Od domów parafian do Figury Maryi, miejsca pierwszych Objawień, prowadzi stroma, kamienista i dosyć szeroka ścieżka wydeptana przez miliony pielgrzymów rozważających na niej tajemnice różańcowe. Kierunek modlitewnego wejścia na wzgórze do Figury Królowej Pokoju, wyznaczają płaskorzeźby z brązu przedstawiające radosne i bolesne tajemnie różańca postawione tu w 1989r. Na drodze ustawiono duży krzyż. W czerwcu 2002r. z miejsca od Figury Maryi do Błękitnego Krzyża (dróżka prowadząca w dół do drogi) ustawiono płaskorzeźby z brązu przedstawiającymi tajemnice chwalebne różańca. Z kolei tajemnice światła znajdują się w innym miejscu, tj. pomiędzy Ołtarzem polowym a Figurą Zmartwychwstałego Chrystusa w pobliżu kościoła.
 
BŁĘKITNY KRZYŻ (NIEBIESKI KRZYŻ)
 
Pielgrzymi wchodząc na Podbrdo i odmawiając różaniec tajemnice radosne i bolesne, a schodząc - tajemnice chwalebne nawiedzają Błękitny Krzyż, przy którym Maryja przekazuje Mirjanie comiesięczne Orędzia (drugiego dnia miesiąca). W zimowe deszczowe dni zdarza się, iż Objawienie dla Mirjany odbywa się w jej domu w okolicach krzyża (po drugiej stronie ulicy). Z asfaltowej drogi (obok Wspólnoty Błogosławieństw) do Błękitnego Krzyża z figurką Maryi, prowadzi kamienista ścieżka (wyznaczona słupkami połaczonymi liną), do której podchodzą pielgrzymi a zwłaszcza starsi i niepełnosprawni, którzy mają trudność, by wspiąć się na wzgórze.
 
W tym miejscu spotyka się grupa modlitewna Ivana, podczas którego ma on Objawienie. Z uwagi na coraz liczniejsze rzesze pielgrzymów, grupa ta przemieszczała się w pobliskie miejsca, gdyż było ono wcześniej zajmowane przez pątników. W niedalekiej odległości od Błękitnego Krzyża (w sąsiedztwie Wspólnoty Miłosierdzia) postawiono drugi niebieski krzyż, który wyznacza także miejsce spotkań grupy Ivana.
 
Kolor krzyża jest odpowiedni do sytuacji, kiedy chciano zabezpieczyć go przed deszczem. Ivan przyniósł z domu farbę jedyną jaką miał i pomalował drewniany krzyż. Z czasem nadpalony u podstawy krzyż (przez świece) został wymieniony, za zgodą Ivana, przez pewnego Włocha na metalowy tego samego koloru i znajduje się on tu do dnia dzisiejszego.
 
GÓRA KRZYŻA KRIŻEVAC
16 marca 2014r. minęło 80 lat od ukończenia budowy krzyża na Križevacu i odprawienia pierwszej Mszy świętej pod tym krzyżem. W tym dniu w niedzielę na Mszy świętej o godzinie 11 wspominano budowniczych krzyża, a o godzinie 19 odbyła się uroczysta akademia, na której został wyświetlony dokumentalny film o Križevacu.
Parafianie Medjugorje swoje życie połączyli z Chrystusem i krzyżem. Całą miłość do Chrystusa ukrzyżowanego zawarli w liczącym 14 metrów betonowym krzyżu na górze Šipovac, która wznosi się w południowej części parafii. Wznieśli krzyż z zamiarem, aby każdy człowiek, pielgrzym lub przypadkowy przechodzień wjeżdżając do parafii rozpoznał główny znak ludzi, którzy tu mieszkają. Zdecydowali się z okazji 1900. rocznicy śmierci Chrystusa jednym widzialnym znakiem wyrazić swoją przynależność do Chrystusa i Kościoła. Całymi dniami wszyscy, zarówno dzieci jak i starcy, wnosili potrzebny materiał przedzierając się przez trudnodostępne ścieżki na stromym Šipovcu.
W końcu 16 marca 1934 r. odbyła się Msza święta i krzyż został pobłogosławiony. Na krzyżu wyryte zostały słowa Jezusowi Chrystusowi, Odkupicielowi ludzkości na znak swojej wiary, miłości i nadziei na pamiątkę 1900 rocznicy Męki Jezusowej. W krzyż wmurowano relikwie fragmentu krzyża czczonego przez chrześcijan jako ten, na którym umęczono Jezusa Chrystusa z kościoła Świętego Krzyża Jerozolimskiego w Rzymie.
Wtedy zmieniono nazwę góry na Križevac. Od 21 stycznia 1934 roku, kiedy to ówczesny proboszcz ojciec Bernardin Smoljan zaproponował swoim parafianom wzniesienie krzyża w ramach obchodów rocznicy naszego Zbawienia i zapadła decyzja w tej sprawie, do dnia ukończenia budowy minęły zaledwie 52 dni. Plan tego krzyża-pamiątki opracował inżynier Šimun Boras z Mostaru, a nad wykonaniem projektu czuwał Ante Dugandžić-Redžo z Medjugorja.
Już w następnym roku 12 kwietnia miała miejsce procesja pokutna na Križevac i po niej została odprawiona Msza święta. We wrześniu 1935 roku na Križevcu obchodzono święto Podwyższenia Krzyża Świętego, zgodnie z postanowieniem biskupa miejsca ojca Alojzego Mišicia. W ciągu ostatnich 30 lat Križevac stał się miejscem, które obowiązkowo odwiedzają pielgrzymi przybywający do Medjugorja. W każde piątkowe popołudnie parafianie i pielgrzymi uczestniczą w Drodze Krzyżowej odprawianej na Križevcu.
OJCIEC SLAVKO BARBARIĆ
U podnóża krzyża na Kriżevac, znajduje się obelisk upamiętniający ojca Slavka Barbaricia, obrońcę Objawień, opiekuna pielgrzymów, inicjatora Festiwalu Młodych, autora wielu publikacji dotyczących wydarzeń w Medjugorje. 24 listopada 2000 r. po odprawieniu parafialnej Drogi Krzyżowej zmarł poniżej 14 stacji. Ojciec Slavko pochowany został na miejscowym cmentarzu.
*Ojciec Slavko Barbarić z organizatorem Pawłem z Biura Pielgrzyma.
  Foto archiwum, w Święto Podwyższenia Krzyża, wrzesień 1998.
 
Ojciec Slavko zadał mi pytanie: Czy modlisz się? Dwa razy pytał o moją modlitwę. Po latach zrozumiałem jego zatroskanie, że trzeba tak niewiele, by mieć tak wiele. Sługo Boży ojcze Slavko oręduj w niebie, zgodnie z Wolą Bożą, nam organizatorom i naszym pielgrzymom. Wypraszaj u Boga dla nas łaskę modlitwy sercem, o którą prosi nas matka Maryja - Królowa Pokoju. Ojcze Slavko, dziękuję.
 
Franciszkanin Ojciec Slavko Barbarić, urodził się 11 marca 1946 r. w Dragicinie. Do zakonu wstąpił w wieku dziewiętnastu lat, a święcenia otrzymał w 1971 roku. Studiował filozofię i teologię. W 1982r. obronił doktorat z pedagogiki religijnej, w tym czasie uzyskał także kwalifikacje psychoterapeuty. Opublikował wiele książek, które zostały przetłumaczone na 20 języków i zostały wydane w wielomilionowych egzemplarzach.
 
Ojciec Slavko założył instytucje: Wioskę Matczyną, Fundację Przyjaciół Talentów, rozpoczął Międzynarodowe Spotkania Kapłanów, Festiwal Młodzieży „Mladifest”. Podróżował po świecie głosząc orędzia Królowej Pokoju. Mówił po angielsku, niemiecku, włosku i francusku; rozumiał polski, hiszpański i czeski.
Zmarł 24 listopada 2000r. o 15.30, przy XVI stacji Drogi Krzyżowej na szczycie góry Križevac. Drogę Krzyżową odprawiał za parafian i pielgrzymów, przewodniczył jej jak w każdy piątek. Odczuł ból, usiadł na kamieniu, potem położył się na ziemi i oddał życie Bogu.

Następnego dnia 25 listopada 2000 r. Matka Boża w czasie objawienia przekazała następujące orędzie:
Drogie dzieci! Dziś, kiedy niebo w szczególny sposób jest blisko was, wzywam was do modlitwy, abyście poprzez modlitwę umieścili Boga na pierwszym miejscu. Dzieci, dzisiaj jestem blisko was i błogosławię każdego z was swoim matczynym błogosławieństwem, abyście mieli siłę i miłość do wszystkich ludzi, których spotkacie w ciągu waszego ziemskiego życia i byście mogli dawać Bożą miłość. Raduję się z wami i pragnę wam powiedzieć, że wasz brat Slavko narodził się w niebie i oręduje za wami. Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie.
 
DROGA KRZYŻOWA NA KRIŻEVAC
 
 
Na Kriżevacu w 1988r. umiejscowiono płaskorzeźby z brązu przedstawiające Drogę Krzyżową. Autorem prac jest malarz i rzeźbiarz profesor Carmelo Puzzolo z Włoch. Płaskorzeźby zostały wykonane na prośbę ojca Slavka Barbaricia. Artysta napisał medytacje opisujące swoje dzieło. Na każdej płaskorzeźbie, z wyjątkiem modlitwy w ogrodzie Getsemani, znajduje się postać Matki Bożej.
 
Pielgrzym zaczyna rozważania Drogi Krzyżowej od płaskorzeźby początkowej, umiejscowionej ok. 20 metrów od drogi asfaltowej, następnie kierunek modlitewnego zawierzenia wyznacza 14 stacji Drogi Krzyżowej i płaskorzeźba kończąca rozważania u stóp wzniesionego na białym podeście betonowego Krzyża o wysokości 8,56 metra. Dodatkowo, niemal u szczytu, wzniesiono obelisk upamiętniający ojca Slavka Barbaricia, który w tym miejscu odszedł do Domu Ojca.
 
DOM POKOJU (DOMUS PACIS)

Pielgrzymi przyjeżdżający do Medjugorje wyrazili prośbę o zorganizowanie miejsca na rekolekcje, dokąd mogliby przyjechać i w spokoju pomodlić się. W 1990 r. zakupiono dom w pobliżu kościoła i nazwano go Domem Pokoju.

Dziś obiekt jest pełny przez cały rok. Nieustannie odbywają się tu rekolekcje. Największe zainteresowanie dotyczy rekolekcji postu i modlitwy, które organizowane są dla grup językowych. Zainteresowanie towarzyszy również rekolekcjom organizowanym przez franciszkanów dla młodzieży franciszkańskiej z Hercegowiny. Siostry franciszkanki organizują tu rekolekcje dla dziewcząt. Poza tym korzystają z niego różne organizacje, które zajmują się walką z uzależnieniami.

DOM SPOTKAŃ IMIENIA JANA PAWŁA II (ŻÓŁTA SALA)

Przyjazdy pielgrzymów spowodowały konieczność budowy miejsca przeznaczonego na wykłady, katechezy, sesje teologiczne, spotkania modlitewne, z wizjonerami i międzynarodowe rekolekcje, m.in. coroczne dla organizatorów pielgrzymek do Medjugorje, w których bierzemy cyklicznie udział. Sala została wybudowana w 1998r., w której miejsce siedzące znajdzie 800 uczestników.
 
Obiekt zlokalizowany jest za Kaplicą Adoracji. Budynek ma żółtą elewację, jest przestronny, klimatyzowany i prosty w wystroju. Centrum jego wyznacza ołtarz. Na ścianie za ołtarzem został zawieszony krzyż i wizerunek Królowej Pokoju. Z boku ustawiono rzeźbę Świętego Ojca Pio. W czasie festiwalu młodych w jego sąsiedztwie, na terenach zielonych, budowana jest olbrzymia scena, na której młodzież z Cenacolo wystawia recital Credo.
 
WSPÓLNOTY W MEDJUGORJE
 
W parafii działa wiele wspólnot m.in. Cenacolo i Wspólnota Błogosławieństw. Pielgrzymi chętnie odwiedzają też przepiękny Zamek znajdujący się pomiędzy Podbrdo a Kriżevac, wysłuchując na jego dziedzińcu świadectwa Nancy i Patryka oraz korzystając z ich gościnności.
 
Cenacolo, tzn. wieczernik bycie z Panem gromadzi we wspólnocie młodzież, która zagubiła się. Założycielką domu jest siostra Elwira ze Zgromadzenia Sióstr Bożego Miłosierdzia, która nie korzystała z dotacji oferowanej przez państwo, ani też nie żądała, aby rodzice płacili za pobyt w nim swoich dzieci. Od początku Wspólnota utrzymuje się dzięki Opatrzności Bożej. Młodzież poprzez codzienną modlitwę różańcową, mszę świętą, pracę, wzajemną rozmowę wychodzi z nałogów bez żadnej terapii lekowej i porad psychologa. Pobyt w domu jest dobrowolny, w każdej chwili można go opuścić. Wspólnoty męskie i żeńskie żyją oddzielnie. Dla grup pielgrzymów organizowane są spotkania, podczas których wychowankowie dzielą się świadectwem, że życie w Jezusie Chrystusie to wyzwolenie i uzdrowienie. W prowadzonym przez nich sklepiku można nabyć wyroby z ceramiki, dewocjonalia, różańce, książki, z których dochód przeznaczony jest w całości na ich potrzeby i utrzymanie. Przed drzwiami frontowymi wystawiona jest księga, do której pielgrzymi wpisują intencje modlitewne. W czasie Festiwalu, młodzież z Cenacolo prezentuje wyjątkowy recital zatytułowany Credo ze scenami Starego i Nowego Testamentu.
 
We Wspólnocie Błogosławieństw pielgrzymi zawierzają się Maryi wchodząc do szkoły Jej matczynej miłości. Wspólnota znajduje się w kaplicy niemal u stóp Niebieskiego Krzyża, miejsca aktualnych Objawień Maryi Mirjanie. Wspólnota w Medjugorje zaczęła swoją misję od przybycia tu siostry Emmanuel w grudniu 1989r.
 
Siostry ze Wspólnoty Błogosławieństw posługujące w Medjugorje włączają się w dzieło Wielkiej Nowenny Fatimskiej. Pragną, spotykając się z pielgrzymami z różnych krajów, zachęcać do zawierzenia się Maryi i podjęcia konkretnej współpracy w zmianie życia i stania się narzędziem w rękach Maryi dla ratowania dusz. Na koniec spotkania zapraszają do konkretnego kroku - do zawierzenia się Maryi poprzez wspólną modlitwę z aktem oddania Niepokalanemu Sercu Maryi. Stanowi to ich główny apostolat (w oparciu o duchowość św. Ludwika, wezwanie z Fatimy i Medjugorje): zachęta do modlitwy różańcowej i praktykowania pierwszych sobót miesiąca.
 
W 2014r. dla grup polskich posługiwały siostry Miriam i Barbara. Na spotkanie u sióstr nasi pielgrzymi czekają z radością. Po wykładzie i zawierzeniu Maryi dostrzegamy w uczestnikach zachwyt. Pobyt we Wspólnocie jest stałym punktem naszego programu organizowanego najczęściej pod koniec pobytu w Medjugorje.
 
SZKOŁA MARYI. ORĘDZIA
 
Modlitwa, post, Pismo Święte, spowiedź święta oraz Eucharystia stanowią fundament Maryjnych Objawień. Gospa nazywa je pięcioma kamieniami służącymi realizacji planu pojednania z Bogiem i z człowiekiem. Matka Boża zawsze ukazuje się w szarej sukni z białym welonem. Ma czarne włosy, niebieskie oczy i chmurę pod stopami a na głowie koronę z gwiazd. Modli się z widzącymi, a potem z nimi rozmawia, widzący mogą Ją dotknąć. 
 
Maryja nazywa nas drogimi dziećmi, prosi o modlitwę sercem, wskazuje na swojego Syna Jezusa Chrystusa, dziękuje, uśmiecha się, często też płacze, przekazuje Orędzia, błogosławi indywidualnie wszystkich obecnych w czasie Objawienia, pociesza, prosi o modlitwę na różańcu, o nasze świadectwo o Bogu i Jego nieskończonej miłości i miłosierdziu nie słowem, ale naszym życiem, przykładem; prosi o comiesięczną spowiedź, świadomy udział w Eucharystii najważniejszej i najmocniejszej modlitwie, byśmy stawiali ją w centrum naszego życia, prosi o post, czytanie Pisma Świętego, które jest Żywym Słowem.
 
 
KRÓLOWA POKOJU O RÓŻAŃCU ŚWIĘTYM W ORĘDZIACH
 
Królowa Pokoju prosi nas, byśmy codziennie odmawiali trzy części różańca świętego. Wielu pielgrzymów odkryło na nowo piękno tej modlitwy w Medjugorje. Wieczorną Mszę świętą poprzedza odmawianie dwóch części Różańca: rozważania tajemnic radosnej i bolesnej (Różaniec w czwartek przed Mszą św. w Adwencie, w okresie Bożego Narodzenia i w okresie zwykłym: tajemnice światła i bolesne, a w okresie wielkanocnym: tajemnice światła i chwalebne). Po Mszy świętej wierni rozważają tajemnicę chwalebną (z wyjątkiem czwartku - tajemnica światła, w piątek zaś jest Adoracja Krzyża).
 
Maryja mówi do nas: „Weźcie różaniec i módlcie się” (2.02.1990). „Różaniec nie jest ozdobą domu, a często ludzie go traktują tylko jako ozdobę. Powiedz wszystkim, aby się na nim modlili” (18.03.1985). „Pragnę, by w tych dniach ludzie odmawiali każdego dnia chociażby różaniec: tajemnice radosne, bolesne i chwalebne”. Matka Boża wezwała, by to orędzie zostało przyjęte z nieugiętą wolą (14.08.1984). „Proszę rodziny, aby modliły się na różańcu wspólnie w rodzinie” (27.09.1984). „Weźcie różaniec i zbierzcie wokół siebie dzieci i całą rodzinę. Taka jest droga wiodąca do zbawienia” (2.02.1990). „Wzywam wszystkich kapłanów, zakonników i zakonnice, aby modlili się na różańcu i innych uczyli modlitwy. Różaniec, dzieci, jest mi szczególnie drogi. Przez różaniec otwórzcie mi swoje serce, a będę mogła wam pomóc” (25.08.1997). „Bóg posłał mnie między was, abym wam pomogła. Jeśli chcecie to przyjmijcie różaniec. Już sam różaniec może dokonać cudów na świecie i w waszym życiu” (25.01.1981).
 
Różaniec składa się z czterech części: Radosnej, Światła, Bolesnej i Chwalebnej. Tradycja Kościoła wskazuje dni, w których rozważa się wymienione tajemnice. Radosne - poniedziałek i sobota, Światła - czwartek, Chwalebne - środy i niedzielę, Bolesne - wtorek i piątek.
 
Wierny, który pobożnie używa przedmiotu religijnego (krucyfiksu, krzyża, różańca, szkaplerza, medalika), poświęconego w sposób właściwy przez jakiegokolwiek kapłana, zyskuje odpust cząstkowy. Jeżeli zaś przedmiot pobożności został poświęcony przez Papieża, ewentualnie przez Biskupa, wtedy wierny używając go pobożnie, może uzyskać także odpust zupełny w Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, dodając jednak jakąkolwiek zatwierdzoną prawnie formułę wyznania wiary.
 
Sposób odmawiania Różańca świętego.
W imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Wierzę w Boga Ojca..., Ojcze nasz..., wezwanie o wiarę, nadzieję i miłość 3 razy Zdrowaś Maryjo...
 
Część Radosna.
Każdą dziesiątkę Różańca rozważamy w kolejnych tajemnicach:
Tajemnica I, Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie
1 raz Ojcze nasz...,
10 razy Zdrowaś Maryjo...,
1 raz Chwała Ojcu,
O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego i zaprowadź wszystkie dusze do nieba, i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego Miłosierdzia.
Tajemnica II, Nawiedzenie świętej Elżbiety
Tajemnica III, Narodzenie Pana Jezusa
Tajemnica IV, Ofiarowanie Pana Jezusa
Tajemnica V, Odnalezienie Pana Jezusa
 
Część Światła.
Tajemnica I, Chrzest Pana Jezusa w Jordanie
Tajemnica II, Objawienie się Pana Jezusa na weselu w Kanie Galilejskiej
Tajemnica III, Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia
Tajemnica IV, Przemienienie na górze Tabor
Tajemnica V, Ustanowienie Eucharystii
 
Część Bolesna.
Tajemnica I, Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu
Tajemnica II, Biczowanie Pana Jezusa
Tajemnica III, Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa
Tajemnica IV, Dźwiganie krzyża
Tajemnica V, Śmierć Pana Jezusa na krzyżu
 
Część Chwalebna.
Tajemnica I, Zmartwychwstanie Pana Jezusa
Tajemnica II, Wniebowstąpienie Pana Jezusa
Tajemnica III, Zesłanie Ducha Świętego
Tajemnica IV, Wniebowzięcie Matki Bożej
Tajemnica V, Ukoronowanie Matki Bożej na Królową nieba i ziemi
 
Jest zwyczaj, że po modlitwie różańcowej odmawia się modlitwę:
K: Módl się za nami Święta Boża Rodzicielko.
W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się: Boże, którego Jednorodzony Syn przez swoje życie, śmierć i zmartwychwstanie wysłużył nam wieczne zbawienie, spraw, abyśmy rozważając te tajemnice w Różańcu Najświętszej Maryi Panny, według nich kształtowali swoje życie i osiągnęli zawarte w nich obietnice. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
 
Piętnaście obietnic za odmawianie Różańca świętego, dane bł. Alanowi de Rupe:
  1. Ktokolwiek będzie Mi służył przez odmawianie Różańca otrzyma wyjątkowe łaski.
  2. Obiecuję Moją specjalną obronę i największe łaski wszystkim tym, którzy będą odmawiać Różaniec.
  3. Różaniec stanie się bronią przeciw piekłu, zniszczy, pomniejszy grzechy, zwycięży heretyków.
  4. Spowoduje on, że cnoty i dobre dzieła zakwitną; otrzyma on od Boga obfite przebaczenie dla dusz; odciągnie serca ludu od umiłowania świata i jego marności; podniesie je do podążania rzeczy wiecznych.
  5. Dusza, która poleci Mi się przez odmawianie Różańca nie zginie.
  6. Ktokolwiek będzie odmawiał Różaniec i odda się rozmyślaniu nad jego świętymi tajemnicami, nigdy nie będzie pokonany przez niepowodzenia. Bóg nie będzie karał w Swojej sprawiedliwości, nie zginie śmiercią niespodziewaną; jeżeli będzie sprawiedliwym, wytrwałym w łasce Bożej i będzie godnym życia wiecznego.
  7. Ktokolwiek będzie miał prawdziwe nabożeństwo do Różańca - nie umrze bez Sakramentów Kościoła.
  8. Wierni w odmawianiu Różańca będą mieli w życiu i przy śmierci światło Boże i pełnię Jego łaski.
  9. Uwolnię z czyśćca tych, którzy mieli nabożeństwo do Różańca Świętego.
  10. Wierne dzieci Różańca zasłużą na wysoki stopień chwały w niebie.
  11. Otrzymacie wszystko o co prosicie przez odmawianie Różańca.
  12. Wszystkich, którzy rozpowszechniają Różaniec, będę wspomagała w ich potrzebach.
  13. Otrzymałam od Mojego Boskiego Syna obietnicę, że wszyscy obrońcy Różańca będą mieli za wstawienników cały Dwór Niebieski w czasie życia i w godzinę śmierci.
  14. Wszyscy, którzy odmawiają Różaniec są Moimi synami i braćmi Mojego Jedynego Syna Jezusa Chrystusa.
  15. Nabożeństwo do Mojego Różańca jest wielkim znakiem przeznaczenia do nieba.
MONSTRANCJA KRÓLOWEJ POKOJU
Dar dla parafii Medjugorje z Polski.
 
Monstrancja Królowej Pokoju to wotum dziękczynienia dla Naszej Matki intencją włączenia medjugorskiego Sanktuarium Modlitwy do Dzieła 12 Gwiazd Korony Królowej Pokoju. Autorem dzieła jest gdański twórca Mariusz Drapikowski. Monstrancja mierzy 150 cm wysokości bez podstawy i waży 25 kg. Wykonana została ona z kryształu i ozdobiona drogocennymi kamieniami. Została podarowana przez Wspólnotę Communita Regina della Pace dla parafii w wigilię 30. rocznicy Objawień, tj. 24 czerwca 2011r. Mogliśmy po raz pierwszy Adorować Jezusa Eucharystycznego w blasku monstrancji w czasie Festiwalu Młodzieży w święto Matki Bożej Anielskiej w dniu 2 sierpnia 2011r. Pragnieniem Wspólnoty jest ponadto przygotowanie i przekazanie nastawy ołtarzowej do mającej z czasem powstać kaplicy Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu w Medjugorje.
 
TIHALJINA. FIGURA MATKI BOŻEJ ŁASKAWEJ
 
Nie ma chyba pielgrzyma, który będąc w Medjugorje nie nawiedzi kościoła pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Tihaljinie. Świątynię otacza niewielki plac z wieżą kościelną i budynek klasztorny ojców franciszkanów. Prostota wnętrza świątyni pozwala niemal od razu dostrzec pątnikowi na ścianie ołtarza duży drewniany krzyż w metalowej ramie z ukrzyżowanym Jezusem Chrystusem oraz figurę Matki Bożej Łaskawej, która według widzących najbardziej swoim wyglądem przypomina Maryję, która im się objawia. Rzeźbę ufundowali Włosi. Znalazła się ona w kościele jeszcze przed Objawieniami, a więc przed 1981r.
 
*Tihaljina. Figura Matki Bożej Łaskawej
 
MATCZYNA WIOSKA
 
Matczyna Wioska położona przy wyjeździe z Bijakovici w kierunku Vionicy jest organizacją służącą wychowaniu i trosce o opuszczone dzieci. Powstała dzięki staraniom jej założyciela Ojca Slavka Barbaricia w 1993r. Opiekę nad ośrodkiem sprawują siostry franciszkanki z prowincji Hercegowina i współpracujące z nimi osoby świeckie.
 
 
Organizacja rozpoczęła oficjalnie działalność 8 września 1996r. Symbolem Matczynej Wioski jest pomnik kobiety przygarniający w geście miłości grupkę dzieci usytuowany po prawej stronie od głównej bramy wejściowej. Nieopodal ustawiono pomnik założyciela wioski. Na kamiennym bloku Ojciec Slavko ubrany w habit i sandały, skupiony w modlitwie, trzyma w prawej dłoni krzyż dotykając nim czoła. Autorem rzeźby jest włoski artysta Carmelo Puzzolo.
 
Zadaniami instytucji są: zapewnienie pomocy opiekuńczo-wychowawczej, troska o rozwój fizyczny, umysłowy, moralny i religijny dzieci, pomoc samotnym matkom i osobom starszym. Znajduje się tu kaplica, przedszkole, gabinet stomatologiczny, fizjoterapia, boisko, tereny zielone z placami zabaw. Kształcenie poprzez wartości katolickie wychowanków ma im zapewnić godne warunki życia, poczucie wolności, akceptacji a nade wszystko ofiarowanie miłości i zrozumienia.
 
OGRÓD ŚWIĘTEGO FRANCISZKA
 
Ogród świętego Franciszka, patrona parafii, to kilkuhektarowy zagajnik usytuowany w północno-zachodniej części Matczynej Wioski. Ogród wtopiony w las borowy jest ostatnim dziełem ojca Slavka, który kierując się Orędziami Maryi w codziennym życiu, inspirował swoją decyzję słowami Królowej Pokoju „Idźcie na łono przyrody i patrzcie jak przyroda budzi się i stanie się dla was pomocą, abyście otworzyli wasze serca na miłość Boga Stworzyciela”.
 
Ogród służy pielgrzymom wyciszeniu i modlitwie w upalne dni, zwłaszcza tysiącom ludziom młodym, którzy odpoczywają tu w cieniu drzew w czasie sierpniowego skwaru dnia podczas Mladifestu – Festiwalu Młodzieży.
 
 
 
Utworzono tu dwa sztuczne stawy, umieszczono przyrządy rekreacyjne i dydaktyczne dla dzieci i ustawiono bajkowe postacie. Leśny krajobraz urozmaicają zwierzęta dzikie i domowe, szlachetne gatunki ptaków oraz kucyki służące hipoterapii dla dzieci niepełnosprawnych.
 
ZAMEK. GOSPODARZE NANCY I PATRICK
 
Kiedy z chętnymi pielgrzymami, w ostatnim dniu pobytu w Medjugorje, doszliśmy do zamku, niektórzy z nas przecierali oczy z wrażenia. Wydawać by się mogło, iż bajkowa kamienna budowla, została wzniesiona tutaj na czas realizacji zdjęć do filmu historycznego. Nic bardziej mylnego. Zamek został poświęcony Matce Bożej, jako dom modlitwy dla kapłanów i sióstr zakonnych. Królowa Pokoju, podczas Objawienia Mariji Pavlović, podziękowała za to miejsce i pobłogosławiła je.
 
Życzliwi gospodarze, małżonkowie Patrick i Nancy opowiadają w swoim świadectwie, jak odkrywali doniosłość próśb Matki Bożej. Wystarczyło jedno Orędzie Królowej Pokoju, by dokonała się w ich życiu fundamentalna zmiana: „ ...po raz ostatni wzywam was do nawrócenia”. Konsekwentnie krok po kroku starają się realizować prośby Maryi. Każdego dnia z różańcem w ręku, z Pismem świętym, postem o chlebie i wodzie we środy i piątki, codzienną Mszą świętą i comiesięczną spowiedzią rozpoczęli nowy rozdział w swoim życiu.
 
Radosna Nancy, która pragnie uściskać i wycałować nas wszystkich, zawsze zaprasza w gościnne progi zamku. Jest tu kapliczka z ołtarzem i kamiennymi ławami, zielony dziedziniec z balkonikami, do których wchodzi się wąskimi i krętymi schodkami, kamienne dróżki, miejsce do spotkań, parking, kuchnia z jadalnią i studnia, z której samemu można nabrać wodę.
 
Patrick powtarza, że odkąd zrozumiał co jest najważniejsze w życiu, to od tej pory zapragnął być sąsiadem Matki Bożej. Opowiada jakich cudów Maryja dokonała w nim samym, w rodzinie. Zwraca uwagę, jak wielką mamy pomoc w kapłanach, którzy mocą Bożą dokonują cudów w ludzkich sercach posługując sakramentami. Wspaniała atmosfera i świadectwo głoszone na dziedzińcu przez Nancy i Patricka, wzruszają i pozostają w pamięci pielgrzymów. O tych chwilach przypominają nam również zdjęcia wykonane w bajecznej scenerii.
 
Do zamku możemy dojść jezdnią od Wspólnoty Błogosławieństw (okolice Błękitnego Krzyża) w kierunku Cenacolo. W pobliżu Cenacolo i Oazy Pokoju trzeba zwrócić uwagę na bramę od ulicy (po prawej stronie), która często jest zamknięta, ale po naciśnięciu domofonu zostaje nam otwarta (bramą wjeżdżają także samochody). Przechodząc obok prywatnej kaplicy widzącej Mariji (po lewej stronie), po jakiś 150 metrach dochodzimy do parkingu i jednej z bram bocznych zamku. Możemy także dojść tu jezdnią wracając z Kriżevac (schodząc z góry kierujemy się w prawo, a zamek będzie znajdował się po lewej stronie drogi). Obiekt od strony ulicy jest niewidoczny, gdyż zasłaniają go inne budynki, dlatego warto w razie niepewności przystanąć i zapytać się przechodniów, by nie odejść za daleko.
 
DUBROWNIK
Wyjazd obowiązkowy dla grupy (w cenie).
 
W programie pielgrzymki zapraszamy do udziału w wycieczce do Dubrownika. Po wcześniejszym niż zwykle śniadaniu, spotykamy się w autokarze o 7.00. Jest to wyjazd obowiązkowy dla całej grupy z uwagi na przejazd graniczny z Bośni i Hercegowiny do Chorwacji. Przejeżdżamy magistralą Adriatycką wzdłuż błękitnego wybrzeża z pięknymi widokami na wysepki. Po dotarciu do celu, w centrum, z zatoczki autokarowej (postój 10 minut) organizator prowadzi grupę przez zachodnią bramę miasta na starówkę do Wielkiej Studni Onofria – Onufrego. Prosimy pamiętać o zabraniu wszystkich potrzebnych nam rzeczy, gdyż autokar odjeżdża na parking poza miasto. W tym miejscu rozpoczynamy indywidualne zwiedzanie Starego Miasta zwanego Perłą Dalmacji. Sami decydujemy co chcemy zobaczyć, a wielokulturowy Dubrownik otoczony kamiennym murem jest pełen zachwycających zabytków i atrakcji.
 
Spacer rozpoczynamy od Wielkiej Studni z XVIw. (miejsca zbiórki) znajdującej się na początku Straduni – unikatowej promenady (300 m.) prowadzącej ku portowi, Wieży Zegarowej i klasztoru Dominikanów z XVw.; przy Studni jest Klasztor Klarysek i z lewej jego strony gotycki klasztor Franciszkanów z XIVw. (wejście na mury miasta). Polecamy zobaczyć barokowy kościół św. Błażeja - patrona miasta (1715), renesansowy kościół Zbawiciela (1520), Katedrę Wniebowzięcia NMP (1671-1713), Kolumnę Ronalda, pałac Rektorów z XVw. i Spoza z XVIw., najstarszą aptekę w Europie (działającą od 1317r.).
 
Warto wejść na mury miasta (25 metrów wysokości i 6 metrów szerokości) i do najwyższej średniowiecznej baszty Minceta. Można również wjechać kolejką linową na wzgórze Srdźj i z lotu ptaka podziwiać panoramę miasta wpisanego na listę UNESCO (mury miasta, baszta, kolejka są płatne w kasach w chorwackich kunach, na starówce są kantory wymiany walut z euro na kuny). Dodatkową atrakcją jest krótki rejs stateczkiem wycieczkowym z portu wzdłuż wybrzeża Dubrownika (czas rejsu 40 minut / 10 euro).
 
Z doświadczenia wiemy, że nasi uczestnicy, już przed wyjazdem, przygotowują się poprzez przewodniki do wyszukiwania turystycznych wrażeń i sami sobie narzucają niekrępujący scenariusz zachwycania się bogactwem zabytków. Atrakcją są pięknie położone kafejki z widokiem na morze lub klimatyczne wąskie uliczki, gdzie serwuje się aromatyczną kawę i smaczną śródziemnomorską kuchnię. Turyści chętnie odwiedzają do południa targ miejski, gdzie można kupić wyśmienite i pachnące słońcem owoce, a potem schodami (przypominającymi Hiszpańskie Schody w Rzymie) wejść do jednej z najpiękniejszych świątyń miasta – kościoła Jezuitów pod wezwaniem świętego Ignacego.
 
Czas indywidualnego zwiedzania trwa 3,5 godziny. Grupą spod studni Onufrego wracamy do autokaru i około godziny 17 przyjeżdżamy do pensjonatu na obiadokolację, tak by po posiłku móc uczestniczyć w codziennym wieczornym programie modlitewnym. Bardzo ważna jest punktualność grupy przy zbiórce, gdyż autokar czeka na nas w zatoczce, zgodnie z regulaminem miasta, zaledwie 10 minut; po wyznaczonym czasie policjant nakazuje odjazd autokaru (ponowny przyjazd autokaru na wyznaczone miejsce jest dopiero za około 2 godziny, z uwagi na drogi jednokierunkowe i korki).
 
 
MOSTAR I WODOSPADY KRAVICA
Wycieczki dla chętnych (w cenie).
 
Mostar malowniczo położony na dwóch stromych brzegach turkusowej Neretwy jest centralnym kulturalno-gospodarczym ośrodkiem Hercegowiny. Oba brzegi łączy 6 mostów kołowych oraz najważniejszy pod względem walorów turystycznych zabytkowy Stary Most wpisany na listę UNESCO. Po jego obu stronach rozłożyła się, odrestaurowana po wojnie domowej w latach 90-tych, unikatowa starówka charakterystyczna dla miast tureckich. Mostar to mozaika wielokulturowości i wyznania. W mieście żyją obok siebie chrześcijanie-katolicy i prawosławni, wyznawcy islamu i judaizmu.
 
Chętnych pielgrzymów zapraszamy do zobaczenia "stolicy" Hercegowiny. Autokar parkuje w pobliżu zespołu klasztoru Franciszkańskiego, kościoła świętych Piotra i Pawła, z górującą nad miastem wieżą widoczną z perspektywy miasta. Organizator doprowadza grupę do Starego Mostu i wyznacza czas 3 godziny indywidualnego zwiedzania i wypoczynku.
 
W pobliżu mostu znajduje się Muzeum Starego Mostu (wstęp 4 KM / 2 euro). W budynku przylegającym do mostu jest stała wystawa fotograficzna prezentująca zniszczenie i odbudowę mostu (wstęp bezpłatny). Kolejną atrakcją miejsca jest orientalna wąska uliczka Kujundziluk z charakterystycznymi kamienicami, sklepikami, warsztatami rzemieślniczymi i niezliczonymi kawiarenkami z tarasami wychodzącymi nad rzekę. Uliczką dojdziemy do położonego w centrum starówki meczetu Koski Mehmed-pasy. Zachęcamy do wejścia przez dziedziniec do meczetu i na jego minaret (wieżę), z którego rozciąga się przepiękny widok na panoramę miasta i otaczających go wzgórz (wstęp meczet 1euro, minaret 2 euro). W sąsiedztwie meczetu znajduje się niewielki bazar warzywno–owocowy Targ Tepa.
 
Aby poczuć niepowtarzalny klimat miasta polecamy wejść do przytulnych, niekiedy ciasnych restauracyjek i zamówić tradycyjny specjał tzw. „burek”, czyli rodzaj wytrawnego ciastka, przypominającego francuskie, podawanego do wyboru z serem, szpinakiem i mięsem. Cena: 1,5-2 euro.
 
Jeżeli pragniemy wyjątkowej kawy to jesteśmy w odpowiednim miejscu do jej degustacji. Zestaw do kawy po bośniacku to tygiel, filiżanka, szklaneczka z wodą i rahat lokum na zakąskę. Cena: 1-2 euro.
 
Kiedy zdecydujemy się zająć stolik w kawiarence od strony gwarnej uliczki możemy obserwować rytm codziennego życia. Najbardziej widoczne są stragany z kolorowymi tkaninami i dywanami, obrazy i ryciny, leniuchujące koty i biegające dzieci. Kobiety w swoich straganach, strojem nawiązującym do kultury osmańskiej, zachęcają turystów do zakupów. Wypoczynek w kawiarence, w cieniu palącego słońca, z zaparzoną po turecku aromatyczną kawą, to bez wątpienia upragniona chwila wytchnienia.
 
Tragicznym symbolem wojny domowej, a szczególnie bombardowania miasta w 1993r., są cmentarze, na których spoczywają w większości młodzi ludzie. Turysta bez trudu dojrzy także dotknięte od ostrzału artylerii budynki. Obecnie do niemal całkowicie odrestaurowanego i odbudowanego Mostaru przybywają licznie turyści odkrywający dziewiczą naturę Bośni i Hercegowiny oraz pielgrzymi z oddalonego o około 30 km Medjugorje.
 
W gościnnym dla turystów Mostarze nie sposób zabłądzić, gdyż niemal nieustannie poruszamy się wzdłuż koryta Neretwy i widzimy wieżę zespołu klasztornego Franciszkanów, przy którym parkuje nasz autokar. Przy odrobinie szczęścia możemy zobaczyć skoczków wykonujących swoje popisy z mostu do rzeki. Bośnia słynie w świecie z uprawiania tej dyscypliny sportu i odnosi na arenie międzynarodowej znaczące sukcesy. Widok skaczących ze skały do wody dzieci, chociażby nad Wodospadami Kravica, z początkiem przeraża nas, a z czasem budzi respekt, gdyż wszystko jest pod kontrolą osób dorosłych, trenerów; jaki kraj, taki zwyczaj smiley
 
 
W drugim dniu po przyjeździe do Medjugorje i nawiedzeniu Wzgórza Objawień, zapraszamy pielgrzymów do kościoła w Tihaljinie, gdzie znajduje się figura Matki Bożej Łaskawej, która według widzących swoim wyglądem najbardziej przypomina Królową Pokoju i na wypoczynek nad urokliwe Wodospady Kravica. Poczujemy się autentycznie w dziewiczym klimacie Hercegowiny, nieodkrytym jeszcze przez turystów. Unosząca się w powietrzu piana z opadającej z wodospadów turkusowej wody, tworzy naturalną klimatyzację, zwłaszcza w upalne letnie dni.
 
Na Wodospad Kravica składają się kaskady tworzące półkole. U jego stóp znajduje się jezioro; spadająca woda wydrążyła naturalny basen, który latem, kiedy stan wody w rzece Trebizat jest niski, staje się dosyć głębokim kąpieliskiem (akwen jest niestrzeżony przez ratownika). Kravica liczy sobie 100 metrów szerokości i 30 wysokości. Latem czynne są tu kawiarenki, gdzie można do stolika zamówić napoje zimne i gorące i podziwiać w cieniu zadaszenia panoramę wodospadów. Obfitość spadającej wody na pokryte mchem kamienie zależna jest od pory roku; niekiedy wody jest tak dużo, że sąsiadujący z jeziorem bar jest nieczynny z powodu jego zalania. W tym miejscu możemy się również opalać, dlatego organizator zaleca, oprócz aparatu fotograficznego, zabrać ze sobą także nakrycie na głowę i strój kąpielowy. Wodospady o każdej porze roku są unikatowym zjawiskiem natury pełnym zachwytu.
 
STOLICA APOSTOLSKA A MEDJUGORJE. DOKUMENTY

KOMUNIKAT RZECZNIKA PRASOWEGO STOLICY APOSTOLSKIEJ  JOAQUINA NAVARRO - VALLSA W ZWIĄZKU Z PIELGRZYMOWANIEM DO MEDZIUGORJA

O ile Watykan nigdy nie powiedział katolikom, że nie mogą pojechać do Medziugorja, powiedział biskupom, że ich parafie i diecezje nie mogą organizować oficjalnych pielgrzymek do miejsc domniemanych objawień Maryjnych, wyjaśnił rzecznik prasowy Watykanu.
 
„Nie można powiedzieć ludziom, że nie mogą tam pojechać dopóki nie zostanie udowodnione, że objawienia są fałszywe. Tego jeszcze nie udowodniono, każdy, więc może tam pojechać jeżeli chce” – powiedział w wypowiedzi dla Katolickiej Agencji Informacyjnej 21. sierpnia rzecznik prasowy Joaquin Navarro-Valls.
Dodał również, że jeżeli katolik w dobrej wierze gdzieś się udaje to ma prawo do opieki duszpasterskiej; Kościół więc nie zabrania księżom uczestnictwa w wyjazdach do Medziugorja w Bośni i Hercegowinie organizowanych przez osoby świeckie, w taki sam sposób jak nie zabroniłby uczestnictwa w wyjeździe grupy katolików, którzy chcą pojechać do RPA.

 
Navarro-Valls potwierdził, że „nic się zmieniło” względem stanowiska Watykanu na temat Medziugorja.
W pierwszych dniach czerwca jedna z gazet francuskich zamieściła fragmenty listu o pielgrzymowaniu do Medziugorja, który napisał sekretarz Kongregacji Nauki Wiary w odpowiedzi na pytanie zadane przez jednego z francuskich biskupów.

 
List arcybiskupa Tarcisia Bertone z Kongregacji Nauki Wiary przytacza komunikat konferencji Episkopatu byłej Jugosławii z 1991r., w którym powiedzieli, że na podstawie dotychczasowych badań „nie jest możliwe stwierdzenie objawień o charakterze nadprzyrodzonym”. „Jednakże” – powiedzieli biskupi, a arcybiskup Bertone powtórzył – „wielka liczba wiernych w Medziugorju wymaga uwagi i opieki duszpasterskiej ze strony Kościoła”.
 
Po przytoczeniu komunikatu z 1991 r. arcybiskup Bertone napisał: „Z tego co zostało napisane wynika, że oficjalne pielgrzymki do Medziugorja, pojmowanego jako miejsca wiarygodnych objawień Maryjnych nie mogą być organizowane ani w parafiach ani w diecezjach dlatego, że byłby to niezgodne z tym co powiedzieli biskupi byłej Jugosławii we wspomnianym komunikacie”.
 
Navarro-Valls powiedział: „Jeżeli ktoś czyta to co napisał arcybiskup Bertone, mógłby pomyśleć, że od teraz, jak i w przyszłości, wszystko zostało zabronione, że katolicy nie mają możliwości by udać się do Medziugorja”. W istocie „nic się nie zmieniło, nic nowego nie powiedziano” – powiedział rzecznik prasowy Katolickiej Agencji Informacyjnej (CNS). „Problem polega na tym, że jeżeli systematycznie organizowane są pielgrzymki z biskupem i Kościołem, wtedy kanonicznie uznawane są wydarzenia medziugorskie – które Kościół jeszcze bada.„
Co innego jeśli wierni jadą w grupie i towarzyszy im kapłan do sprawowania sakramentów (np. spowiedzi świętej)". Navarro-Valls powiedział również, że wyjaśnia to wszystko, dlatego że „jest mu smutno, iż to co powiedział arcybiskup Bertone mogło być zrozumiane w zbyt wąskim zakresie. Czy Kościół albo Watykan powiedział „nie” Medziugorju? - Nie!”
 
PISMO PROBOSZCZA DO PIELGRZYMÓW

Drodzy pielgrzymi!

W imieniu wszystkich księży, którzy sprawują służbę w parafii Medjugorje witam bardzo serdecznie wszystkich Państwa, którzy przyjeżdżacie do Medjugorje jako animatorzy duchowi grup lub jako pielgrzymi. Z całego serca dziękuję Państwu za pragnienie i gotowość odwiedzania tego miejsca łaski i modlitwy. Niech Pan Bóg Wszechmogący przez wstawiennictwo naszej Niebieskiej Matki Królowej Pokoju wynagrodzi wasz trud i wysiłek.

Aby pobyt Państwa w Medjugorje był jak najbardziej owocny pragnę udzielić Państwu pewnych wskazówek. Proszę bardzo o to, by Państwo zapoznali się z nimi i stosowali się do nich:

Msze św. sprawowane są jedynie w kościele parafialnym. W kaplicy adoracji Mszę św. można sprawować jedynie po wcześniejszym uzgodnieniu z proboszczem. Zgodnie z zarządzeniem Kościoła zabrania się sprawowania Mszy św. w pensjonatach, w domach prywatnych, na wzgórzach jak również w jakiejkolwiek wspólnocie czy kaplicy, znajdującej się na terenie parafii Medjugorje. W celu uzyskania dodatkowych informacji mogą się Państwo zwrócić do Biura Informacyjnego sanktuarium.
 
Publiczne zgromadzenia modlitewne na terenie parafii mogą być organizowane wyłącznie po uzyskaniu zgody od proboszcza. Na spotkania z pielgrzymami na terenie kościoła zezwala się jedynie kapłanom pracującym w parafii. Pozostali, zobowiązani są poprosić o zgodę proboszcza. Nikt nie ma prawa, aby „modlić się nad innymi osobami” ani w kościele ani na terenie przykościelnym.
 
Księża proszeni są o włączenie się do koncelebry podczas wieczornej Mszy św. Prosimy zabrać ze sobą albę, stułę i celebret. Proszeni są również oni o spowiadanie pielgrzymów z danej grupy językowej (dotyczy księży posiadających stosowną jurysdykcję).
 
Przewodnicy grup pielgrzymkowych proszeni są o umawianie spotkań z kapłanami i wizjonerami w Biurze Informacyjnym. Uprasza się grupy pielgrzymkowe, by zaangażowały przewodnika, który posiada odpowiednie przygotowanie do prowadzenia grup pielgrzymkowych w Medjugorje. Przewodnika można wynająć w Biurze Informacji w sanktuarium. Prosimy przewodników grup pielgrzymkowych, by informowali o przyjeździe grupy i liczbie pielgrzymów w Biurze Informacyjnym. Prosimy, by nie organizować żadnego programu dla pielgrzymów w czasie trwania wieczornego nabożeństwa.
 
Teren przykościelny, Góra Objawień i Kriżevac to miejsca modlitwy. W związku z tym prosimy o stosowne zachowanie i odpowiedni ubiór, tak aby nie przeszkadzać innym podczas modlitwy. Prosimy również o zachowanie czystości. Prosimy, by nie palić świec na Górze Objawień i na Kriżevcu. Świece można palić jedynie przy drewnianym krzyżu obok kościoła. Prosimy również, by nie zostawiać żadnych dewocjonaliów ani na Górze Objawień ani na Kriżevcu. W kościele i w miejscach modlitwy – palenie papierosów jest surowo wzbronione.
 
Mając świadomość Bożej obecności oraz by zachować atmosferę modlitwy i skupienia zabrania się fotografowania podczas Mszy św. i adoracji. Zabrania się zbierania jakichkolwiek datków z wyjątkiem ofiary zbieranej w czasie Mszy św. Jeżeli zauważą Państwo podobne praktyki prosimy o poinformowanie Biura Informacyjnego. Intencje mszalne, wota, czy też datki na potrzeby sanktuarium mogą Państwo przekazywać w Kancelarii Parafialnej.
 
start       film       kontakt       medjugorje       do góry
facebook